Un mes despois do cambio de goberno, o balance comeza a debuxar un escenario bastante familiar. A moción de censura presentouse con urxencia e coa promesa de reconducir o rumbo, aínda que o paso do tempo vai deixando unha impresión distinta. Quizais as présas eran máis por ocupar a cociña que de cambiar realmente o menú.
Por agora, nin se viron grandes cambios nin tampouco se anunciaron. Todo apunta a que o ano que queda ata as eleccións podería discorrer nunha inercia máis ou menos estable, sen demasiadas novidades no horizonte, coma se a propia dinámica institucional convidase a un certo adormecemento xeral.
Cambia quen corta, remexe e serve, pero o menú apenas varía. E así, entre o adormecemento xeral e a espera de novas receitas que non acaban de chegar, o risco é que este tramo de mandato remate sendo un servizo máis ben de transición, correcto na forma, pero sen pratos que deixen pegada na mesa. Quedará por ver se no que resta de mandato se decide por fin innovar o menú ou se todo se limita a aguantar a quenda sen levantar demasiado a tapa das potas.
